मुख्य मेनू उघडा

<poem> धरत्रीच्या कुशीमधीं बीयबियानं निजलीं वर्‍हे पसरली माटी जशी शाल पांघरली

बीय टरारे भुईत सर्वे कोंब आले वर्‍हे गह्यरलं शेत जसं आंगावरतीं शहारे

ऊन वार्‍याशीं खेयतां एका एका कोंबांतून पर्गटले दोन पानं जसे हात जोडीसन

टाया वाजवती पानं दंग देवाच्या भजनीं जसे करती कारोन्या होऊं दे रे आबादानी

दिसामासा व्हये वाढ रोप झाली आतां मोठी आला पिकाले बहार झाली शेतामधी दाटी

कसे वार्‍यानं डोलती दाने आले गाडी गाडी दैव गेलं रे उघडी देव अजब गारोडी ! <poem>

PD-icon.svg हे साहित्य भारतात तयार झालेले असून ते आता प्रताधिकार मुक्त झाले आहे. भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ नुसार भारतीय साहित्यिकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी त्याचे साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. त्यानुसार १ जानेवारी १९५६ पूर्वीचे अशा लेखकांचे सर्व साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. Flag of India.svg